Σήμερα στο ομαδικό μάθημα έκθεσης της Ά Λυκείου ασχοληθήκαμε με το θέμα της σχολικής τάξης. Τα παιδιά το θεώρησαν βαρετό θέμα και αντέδρασαν αρχικά, το καθένας σύμφωνα με τον δικό του τρόπο.
Δεδομένου ότι θα αναφερόμουν στο ρόλο του καθηγητή και στα αίτια που μπορεί να κάνουν το σχολικό μάθημα ανιαρό για τους μαθητές ή να οδηγήσουν σε αποδιοργάνωση την τάξη, σκέφτηκα για δέκα λεπτά να αναθέσω σε καθένα από τους μαθητές να “διδάξουν” το αγαπημένο τους θέμα στην έκθεση σαν καθηγητές, κι εγώ να αναλάβω το ρόλο του μαθητή, υποδυόμενη το χαρακτήρα του εκάστοτε μαθητή μου που έπαιρνε τη θέση μου.
Στη συνέχεια αναλύσαμε τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά τους μετά από αυτή τους την εμπειρία και πώς τελικά αντιλαμβάνονται το ρόλο του καθηγητή, αλλά και πώς επηρεάστηκαν από τις αντιδράσεις των “μαθητών” τους την ώρα που παρέδιδαν μάθημα!
καταγράψαμε τις βιωματικές τους εμπειρίες και δημιουργήσαμε το σχεδιάγραμμα μιας έκθεσης που τελικά αποτύπωνε την αντικειμενική αλήθεια ιδωμένη αυτή τη φορά από τα μάτια των μαθητών και όχι ως αποτέλεσμα της αυθεντίας του δασκάλου.
Τα συμπεράσματά ήταν εκπληκτικά!! Την επόμενη ώρα του μαθήματος έγιναν όντως οι ιδανικοί μαθητές, με ενσυναίσθηση, κατανόηση, συνεργατικότητα, υπομονή!!!!! Ακόμα κι αν η επιρροή αυτού του πειράματος διαρκέσει για λίγο, το μάθημα αυτό θα το θυμόμαστε για πάντα..!!!
