Πας στο φροντιστήριο και λες αυτό θα τους κάνω, αυτό θα πέσει, είμαι σίγουρος. Έχει καιρό να πέσει, έχει και το σχολικό βιβλίο παρόμοιο, μου το είπε και ένας φίλος που έχει κάποιον γνωστό στην επιτροπή. Θα το κάνω και στα ιδιαίτερα, θα το κάνω στα διαδικτυακά μου μαθήματα θα το στείλω και στο facebook σε πέντε – έξι γνωστούς καθηγητές να το κάνουν και αυτοί. Και αν δεν πέσει δεν έγινε κάτι, του χρόνου θα το ξαναδώσω γιατί είναι SOSαρα. Αλλά όχι θα πέσει φέτος το πιστεύω, τόσα χρόνια διδάσκω ξέρω πάνω κάτω το ύφος των εξετάσεων.
Κάτι όμως μέσα σου σε τρώει, κάτι σου λέει ότι μπορεί να μην είναι αυτό και κάθεσαι και σκέφτεσαι κάτι άλλο και λες δεν μπορεί αυτό θα είναι. Έχω διαίσθηση. Πάλι όμως μέσα σου κάτι σε βασανίζει, δεν ξέρεις τι. Θυμάσαι τον εαυτό σου σαν μαθητή, με τα SOS δεν έβγαλες άκρη. Οι εξετάσεις είναι σαν την ζωή. Αν πας με τις πιθανότητες μπορείς να πέσεις έξω. Εξάλλου και εσύ δεν πείστηκες ποτέ ότι μπορείς να διαβάζεις κάτι αποσπασματικά και να σου κάτσει, το δοκίμασες και στο πανεπιστήμιο και κόπηκες απανωτές φορές μέχρι που το πήρες απόφαση να κάτσεις και να μελετήσεις σοβαρά.
Και όμως! Υπάρχουν SOS! Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις και να πιάσει τόπο. Και ξέρεις κάτι; Αυτό το κάτι πάντα πιάνει. Μπες λοιπόν στην τάξη και πες το απλό. Σας εμπιστεύομαι! Μπορείτε! Αν έχετε δουλέψει θα τα καταφέρετε. Θα κάτσει μια αναποδιά στα μαθηματικά μπορεί και μια δεύτερη μικρότερη στη φυσική αλλά ως εκεί. Η προσπάθεια θα ανταμειφθεί μπορεί να αργήσει η ανταμοιβή αλλά θα έρθει. Πες τους ότι η σημαντικότερη μάχη είναι αυτή που δεν φαντάστηκαν ποτέ. Αυτή που αντικατοπτρίζει τα πραγματικά θέλω τους. Να φτιάξουν για παράδειγμα ένα μηχανογραφικό με τις σχολές που πραγματικά γουστάρουν όσα μόρια και αν έχουν. Να ακούσουν τα θέλω τους έστω και την ύστατη στιγμή. Να μην επηρεαστούν από φίλους ή από γνωστούς. Και να μην σταματήσουν να προσπαθούν. Να μην σταθούν σε μια επιτυχία ή σε μια αποτυχία. Να συνεχίσουν.
Αύριο θα είναι ενήλικες, θα τους συναντήσεις μετά από χρόνια τυχαία στο δρόμο και τότε δεν θα σκεφτούν αν έπιασες κάποιο θέμα ή όχι. Τότε θα σκεφτούν πόσο τους νοιάστηκες και αν τους είπες κάτι από την καρδία σου. Θα σκεφτούν πόσο τους πίστεψες και πως τους έκανες να νιώσουν. Τα άλλα θα έχουν ξεχαστεί! και ξέρεις γιατί; Γιατί τα άλλα δεν ήταν ποτέ τα SOS.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κοτελίδας
