Παιδιά, τεχνολογία, οθόνες και ο κανόνας 3-6-9-12

Παιδιά, τεχνολογία, οθόνες και ο κανόνας 3-6-9-12

«Δεν πρόκειται να πάρεις το tablet αν δεν τελειώσεις το διάβασμα,» «έλα παίξει με το κινητό μου μέχρι να τελειώσω,» «δεν ακούς που σου μιλάω γιατί είσαι κολλημένος στο κινητό.» Μερικές μόνο από τις αντιφατικές φράσεις που λες στα παιδιά σου.

Ενώ η τεχνολογία προχωράει, γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των ζωών μας, ενώ αποδεχόμαστε σιγά σιγά πως οι νεαρότερες γενιές έχουν και διαδικτυακή ύπαρξη και ταυτότητα, ενώ χρησιμοποιούμε την τεχνολογία για να κρατήσουμε τα παιδιά απασχολημένα όταν κάνουμε κάτι, ανησυχούμε και παράλληλα για το αν τα παιδιά περνούν αρκετές ώρες μπροστά στις οθόνες.

Πρέπει να απαγορεύουμε την έκθεση των παιδιών στις οθόνες, πρέπει να την περιορίσουμε στο ελάχιστο; Θα λύσει αυτός ο περιορισμός ή η απαγόρευση όλα μας τα προβλήματα;

 Ο κανόνας του 3-6-9-12

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν είναι απλές. Σύμφωνα με τον κανόνα του 3-6-9-12 του Tisseron Serge τον οποίο αναγνωρίζει και η Γαλλική Παιδιατρική Εταιρεία, η χρήση της τεχνολογίας για τα παιδιά είναι μία σκάλα και όχι ένα σήμα απαγόρευσης. Πριν από την ηλικία των 3 τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να ξεχωρίσουν τι είναι πραγματικό και τι φαντασία. Για αυτό είναι καλό η έκθεση σε οθόνες να είναι περιορισμένη μιας και δεν τους προσφέρει τίποτα ουσιαστικό. Σύμφωνα με τον κανόνα αυτό τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν τα βιντεοπαιχνίδια στην ηλικία των 6 ετών, δεν πρέπει ποτέ να εξερευνούν το Internet μόνα τους πριν τα 9 τους χρόνια και καλό είναι να αποκτήσουν το πρώτο τους smartphone στα 12. Μέχρι εκείνη την ηλικία λογικά το παιδί θα έχει μάθει δίπλα στους γονείς του να χειρίζεται σωστά και με ασφάλεια το διαδίκτυο και θα έχουν κάνει την τεχνολογία φίλο και όχι εχθρό της οικογένειας.   

 

Είναι η τεχνολογία ο εχθρός;


Ο κανόνας 3-6-9-12 είναι μία εξαιρετική οδηγία για να κατανοήσουμε πόση έκθεση είναι καλό να έχουν τα παιδιά σε οθόνες ανάλογα με το στάδιο που βρίσκονται στην ανάπτυξή  τους. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ερμηνευτεί ως μία τεχνολογική απαγόρευση μέχρι να κλείσουν τα παιδιά τα 12 τους έτη. Τα σημερινά παιδιά έχουν γεννηθεί  με την τεχνολογία παντού γύρω τους. Μία ανάλογη απαγόρευση θα καθιστούσε αυριανούς πολίτες, φοιτητές και εργαζόμενους τεχνολογικά αναλφάβητους. Αυτό που θέλουμε αντιθέτως είναι να διδάξουμε τα παιδιά μας πως η τεχνολογία είναι ένα εργαλείο που μπορεί να κάνει τη ζωή τους ευκολότερη. Πρέπει να τους δείξουμε πως η τεχνολογία είναι κομμάτι της «δουλειάς» τους και όχι μία «ένοχη απόλαυση» με την οποία ανταμείβονται όταν παίρνουν καλούς βαθμούς. Μία τεχνολογική απαγόρευση θα ήταν σαν να κρύβουμε σοκολάτα μέσα στο ντουλάπι. Σε καμία περίπτωση δε θέλεις να ψάχνουν τα παιδιά σου για σοκολάτα κρυφά σε ξένα ντουλάπια. Ιδανικά θα ήθελες να σε βοηθήσουν να φτιάξετε το σοκολατένιο σπιτικό κέηκ μαζί και να το απολαύσετε ως οικογένεια όλοι μαζί χωρίς να το μετατρέψετε σε μία απαγορευμένη απόλαυση.   

Η διαδικτυακή εκπαίδευση είναι το μέλλον και το μέλλον είναι λαμπρό!


Η τεχνολογία πρέπει να γίνει η δικαιολογία σου να περνάς περισσότερο χρόνο δίπλα στο παιδί σου και όχι το μέσο που χρησιμοποιείς για να το απασχολήσεις όταν έχεις δουλειά. Όλοι οι διαδικτυακοί κίνδυνοι για τους οποίους ακούμε υπάρχουν, αλλά μπορούν να κάνουν κακό στα παιδιά μας μόνο αν αφήσουμε την πόρτα ανοιχτή. Για αυτό όσο είναι μικρά ακόμα πρέπει να καθόμαστε δίπλα τους στον υπολογιστή και να τους δείξουμε πως η τεχνολογία είναι διασκεδαστική και μπορεί να είναι παιχνίδι αλλά είναι κυρίως το μέσο που μπορεί να τους προσφέρει την καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης.  

 

Το βέβαιο είναι πως η οποιαδήποτε απαγόρευση φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Το βέβαιο είναι πως η τεχνολογία είναι παντού γύρω μας είτε αυτό αφορά σε δουλειά είτε σε εκπαίδευση. Σε καμία περίπτωση δε θα ήθελες να μην ξέρει το παιδί σου να διαβάζει και να γράφει. Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με τεχνολογικές απαγορεύσεις είναι οι αναλφάβητοι άνθρωποι του μέλλοντος. Ο κανόνας 3-6-9-12 είναι ό,τι πρέπει για την τήρηση του μέτρου όσο τα παιδιά είναι ακόμα μικρά. Είτε όμως είναι τριών, έξι, εννέα, δώδεκα ή δεκαέξι χρονών τα παιδιά σε θέλουν δίπλα τους να τους καθοδηγείς, να τους λες την αλήθεια και να τους ακούς. Οι απαγορεύσεις καλό είναι να απαγορεύονται.  

 

Πηγή: 
etsimathainw.gr